PROSTO.

Kilka lat temu, podczas wykonywania obowiązków zawodowych, spotkała mnie sytuacja, w której osoba decydująca się na zakup usługi w prowadzonym przeze mnie klubie, zwróciła się do mnie bezpośrednio słowami:

pokaż mi swoje ciało, a zastanowię się czy chcę z Tobą trenować

Po czym bez pytania przekroczyła moje „space bubble” i złapała mnie za brzuch.

Sprawę wówczas obróciłam w żart, ale to wydarzenie wywarło lawinę myśli, rozterek zawodowych i późniejszych działań. Wówczas wydawało mi się, że to była błahostka, ale prawdę mówiąc ta krótka chwila zmieniła moje podejście do sportu, wyglądu, pracy z człowiekiem, działań w mediach.

Zawód trener, to jedna z najbardziej pożądanych profesji XXI wieku. Trenerzy rodzą się jak grzyby po deszczu, a połączenie coacha i influancera to robota świetna na start. Wszyscy przecież chcemy być zdrowi, ładni, zgrabni, zadbani i każdy z nas szuka swojego wzorca do naśladowania. I w tym właśnie świecie, gdzie przyszło nam konkurować urodą vs wiedzą, rześkością vs doświadczeniem, ja Panie Panowie, stanę sobie w cieniu, bo też jest z niego ładny widok (i można czasem zjeść ciastko z czekoladą 😉).


Zarówno nauka jak i media coraz częściej podejmują dyskusję na temat aktywności ruchowej Polaków. Jest to spowodowane nadal ich niskim uczestnictwem w powszechnym sporcie. Rezultaty tego zjawiska są coraz bardziej dotkliwie odczuwane w medycynie i życiu społecznym. Coraz większy odsetek dzieci i młodzieży w wieku szkolnym ma nadwagę, a w dorosłej populacji Polaków coraz częściej spotykamy ludzi otyłych. Zjawisko to świadczy o tym, że nadal mało popularny jest aktywny styl życia. Co należy rozumieć przez pojęcie aktywny styl życia? Jest wiele definicji :
1. M. Weber wiąże je z pojęciem etos [Weber, Lachmann, 2007, s. 23],

2. T. Veblen „jako dominujące w danym czasie postawy duchowe lub dominująca koncepcja
życia”
[Veblen, 1998, s. 2],

3. L. Dyczewski „jako ogół wartości, upodobań, dążeń, potrzeby i zachowania właściwe danej jednostce lub grupie społecznej, która wyróżnia się od innych” [Dyczewski, 2007, s. 2–3].

Styl życia, to aktywność życiowa specyficzna dla danej zbiorowości. W psychologii styl życia często określany jest jako wypadkowa uwarunkowań i wyborów, które są uzależnione od motywacji. XXI wiek, mimo pozornej akceptacji jednostki i niezależnie od jej kształtu zewnętrznego, przyjął i zmienił kanony piękna, które budzą uznanie i szacunek. Obecnie ważnym elementem stylu życia jest czas wolny i treści, którymi jest on wypełniony. Czas wolny stał się wartością samą w sobie. Jednym z przejawów komercjalizacji czasu wolnego jest jego racjonalizacja. Czas wolny, kiedyś zgodny z rytmem natury, zaczął regulować tę naturę, nadał jej inny rytm, tempo i stał się mechanizmem organizującym nowoczesne funkcjonowanie człowieka. W roku 1996 40% Amerykanów twierdziło, że brak czasu jest większym problemem niż brak pieniędzy. Przyspieszeniu uległo aktywizowanie czasu wolnego, czyli umieszczanie maksymalnej liczby zadań do wykonania, w danej jednostce czasowej, co w efekcie zniewala w oczekiwaniu na coraz nowe bodźce. Dynamicznie rozwija się rynek usług związanych z czasem wolnym. Czas wolny jest bowiem przeznaczany na konsumpcję dóbr i usług, staje się źródłem przyjemności, zyskując tym samym na znaczeniu w życiu społecznym.

Zeszyty naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.


Aktywność fizyczna jest rekomendowana przez WHO w deklaracji z Heidelberga w 1996 roku, w której stwierdzono:
a) brak aktywności ruchowej i siedzący tryb życia powodują wiele chorób o charakterze chronicznym;
b) aktywny styl życia istotnie opóźnia występowanie niesprawności
i schorzeń wieku starczego;
c) aktywne fizycznie życie ułatwia uczestnictwo populacji ludzi, adaptację społeczną i podnosi poziom optymizmu.

ZYJ PROSTO.

Miało być krótko. Chyba wyszło.

Podaj ten wpis światu

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email